A-iCHi ... AiTsuGaYa ToShiRo

จริงๆ ก็ไม่อยากจะเปิดเอ็นท์นี้ขึ้นมาสักเท่าไรนะขอรับ

แต่เท่าๆ ที่ดูตามสถานการแบบเรื่อยๆ เปื่อยๆ แล้วก็ไม่ค่อยอยากให้เรื่องมันเกินและเลยไปมากกว่านี้สักเท่าไร

เรื่องเรื่อยเปื่อยนั้นไม่ว่าจะเป็นในกรณีใดก็ตามนะครับ

(อัยย์เองก็ไม่อยากจะหยิบยกมาเพราะเกรงว่าจะเป็นการชี้โพงให้พวกหูไวตาไวเสียเปล่าๆ)

เอาเป็นว่าวันนี้ขอเรื่อยๆ เปื่อยๆ กับสิ่งที่คิดว่าคอสเพลย์ควรรับผิดชอบนะขอรับ

(อัยย์อยู่วงการนี้ได้ก็ไม่นานเท่าไรถ้าเทียบกับระยะเวลาที่คอสเพลย์โลดแล่นอยู่บนผืนแผ่นดินไทย)

ชื่อเสียงของคอสเพลย์ไทย

     อัยย์ไม่ได้บอกว่าคอสเพลย์โด่งดังเสมือนกันศิลปินหรือดารานะครับ แค่ชื่อเสียงทั่วๆ ไป หรืออาจเรียกได้ว่าภาพลักษณ์ของคอสเพลย์ในสายตาของคนทั่วไป

     ตามปกติ ในสายตาของคนทั่วๆ ไปคอสเพลย์ก็ไม่ใช่ว่าจะดีอยู่แล้ว (อันนี้แอบน้อยใจนะครับ) การที่เราต้องถูกดูหมิ่นว่าไร้สาระ ทั้งๆ ที่มันก็เป็นงานอดิเรกที่ได้ประโยชน์ไม่น้อยไปกว่าการเรียนศิลปะ ภาษา หรือการแสดงเลย แต่กระนั้นแล้วก็ยังคงเป็น "ไร้สาระ" อยู่ดี มีพวกเรากี่คนที่ได้รับการสนับสนุนจากทางบ้านให้ทำกิจกรรมนี้ได้เต็มที่ ไม่ถึงครึ่งหรอกครับ เพราะฉะนั้นแล้วการรักษาชื่อเสียงของคอสเพลย์ไว้เป็นดีที่สุด รู้ว่าอะไรควรทำและไม่ควรทำ แล้วอะไรบ้างล่ะครับทั้งที่ควรทำและไม่ควรทำ

- เคารพในสถานที่ๆ ไป

- ไม่ทำข้าวของสาธารณะเสียหาย

- รักษาขนบ ธรรมเนียม และวัฒนธรรมของไทยไว้

เคารพในสถานที่ๆ ไป

     ง่ายๆ นะครับ ก็เหมือนการที่คุณเข้าห้องสมุด เป็นสถานที่ๆ เค้าห้ามใช้เสียงก็ไม่ควรใช้เสียงใช่ไหมครับ? เวลาไปงานคอสก็เหมือนกัน ตามห้างสรรพสินค้าก็ควรทำตามข้อกำหนดที่เค้ามีไว้ เช่นบริเวณไหนห้ามถ่ายรูปก็ไม่ควรดันทุรังไปถ่าย (ถ้าไม่รู้มันก็อีกเรื่องครับ) ไม่ไปยืนเกะกะแออัดกันหน้าร้าน บดบังทางเดินของลูกค้าท่านอื่นๆ เวลาใช้ห้องน้ำก็ช่วยคิดถึงคนอื่นๆ ด้วยครับ คิดด้วยว่าคุณอยู่ในที่สาธารณะ ไม่ใช่ที่บ้านของคุณเอง++

ไม่ทำข้าวของสาธารณะเสียหาย

     กรณีที่เกิดขึ้นเมื่อเร็วๆ นี้ (และเสมอมา) ร้านแม็คที่ MBK ไม่ได้บอกว่าข้าวของเสียหายนะครับ (ภาวนาว่าอย่าให้ถึงขั้นนั้นเลย) เป็นเรื่องไม่ควรสุดๆ ที่จะเอาเลือด หรือ สี ไปละเลงกันในร้าน .. ต่อให้คุณจะซื้ออาหารของทางร้านก็เถอะ พนักงานมีหน้าที่บริการอาหารและความสะอาดก็จริงนะครับ แต่ตามหน้าที่แล้ว เค้าบริการอาหาร "ของร้าน" และความสะอาดที่เกิดขึ้นจากการบริโภคอาหาร "ของร้าน" และการเข้าใช้บริการ "กับทางร้าน" ไม่ใช่บริการอะไรก็ได้ตามแต่ที่พวกคุณจะสรรหามาให้พวกเค้าบริการกันนะครับ คิดถึงใจเค้าใจเราบ้าง

     ถ้าคุณเป็นพนักงานที่ปกติงานก็หนักอยู่แล้ว แล้วต้องมานั้งก้มหน้าก้มตา ทำงานหนัก ตามเช็ดถูงานที่พวกคุณสร้างให้เพิ่มโดยที่ไม่ได้อะไรเลย มันจะดีหรือครับ เดี๋ยวเค้าจะต่อต้านเอานะครับ

     ถ้าคุณเป็นลูกค้าทั่วๆ ไปที่มาใช้บริการ แล้วไม่ได้รับการบริการเท่าที่ควรจะได้ล่ะครับ อย่างซื้ออาหารมาแล้วไม่มีที่นั่งซะอย่างนั้น ทั้งๆ ที่มีที่นั่ง "สำหรับทานอาหาร" มากมายอยู่ แต่กลับไม่ว่างเพราะถูกใช้ทำอย่างอื่นเสียแล้วล่ะครับ คุณเองก็ซื้ออาหารมาเหมือนกัน เสียเงินเหมือนกัน แต่กลับไม่มีที่นั่งเพราะคนอื่นเอาไปใช้เป็นที่แต่งตัวซะล่ะครับ

     หรือถ้าคุณเป็นคอสเพลย์ที่เกรงอกเกรงใจคนอื่น ระมัดระวังและรักษาหน้าตาของคอสเพลย์เสมอ แต่กลับต้องมาถูกเหม็นหน้าเพราะการกระทำของคอสเพลย์ท่านอื่นๆ ล่ะครับ?

รักษาขนบ ธรรมเนียม และวัฒนธรรมของไทยไว้

     ง่ายๆ นะครับก็แค่พูดจาให้ไพเราะ และรู้จักรักนวลสงวนตัว (ไม่ใช่เจ้เบียบ แต่ก็สนับสนุนครับ) ข้อนี้ดูเหมือนง่ายแต่ยากที่สุดหรือเปล่าครับ? อัยย์ไปงานบ่อยนะครับ และก็รู้สึกว่าเด็กๆ ก็พูดจากันรุนแรงเหลือเกิน (หรือว่าอัยย์หัวโบราณ) รู้และเข้าใจครับว่าเพื่อนกัน บางครั้งอัยย์ก็มีบ้างครับ แต่อย่าให้ถึงด่าทอกันนะครับ แบบว่า อัยย์อยู่งานคอสนะครับ ไม่ใช่ซาฟารีเวิล์ด มันถึงได้มีสรรพสัตย์ทั้งหลายเดินยั๊วเยี๊ย? แล้วก็การรักนวลสงวนตัวน่ะครับ อัยย์เข้าใจนะครับว่ามันต้องมีบาง การจับมือถือแขนอาจไม่ดีในสมัยคุณปู่คุณย่า แต่ในสมัยนี้ก็ทั่วๆ ไป การกอด มีบ้างก็ดูน่ารักดีครับ เป็นการแสดงความรักแบบอบอุ่นดี แต่อย่าให้มันเกินเลยมาถึงจูบ ลูบ คลำ จับกด เลยครับ

     อันนี้ก็ไม่ทราบนะครับว่ามันเป็นประเพณีของเด็กใหม่กันหรือเปล่า? เพราะตอนที่อัยย์เข้ามาอาศัยในสังคมนี้มันไม่มีเรื่องแบบนี้นะครับ

ยังไม่จบครับ เริ่มคิดได้ว่าต้องทำฉากต่อ แล้วจะมาต่อนะครับ